ప్రకృతి ఒడిలో ..
మనసులోని గోల మసకబారిపోతుంది,
మబ్బులా కరిగిపోతుంది…
బరువైన ఆలోచనలు
ప్రవాహాల్లా స్వేచ్ఛగా పారిపోతాయి.
పర్వతాలు మాటలాడవు,
కానీ నిలబడటం నేర్పిస్తాయి…
జలపాతాలు ఆగవు,
కానీ విడిచిపెట్టడం గుర్తుచేస్తాయి…
ఆ క్షణాల్లో
సంతోషాన్ని వెతకడం ఉండదు,
నా నుంచి నేను పారిపోవడం కూడా ఉండదు…
బహుశా అదే మనశ్శాంతి అనుకుంటా మనం వెతికేది కాదు,
మనమే మళ్లీ మనల్ని చేరుకున్నప్పుడు
నిశ్శబ్దంగా మనల్ని చేరేది…
No comments:
Post a Comment